|
COĞRAFİ YAPI
Geyikli beldesinin engebeli bir yapısı vardır. En yüksek tepesi Sis Dağı’dır. (2.182m) Sis Dağı’nın doğu yamaçlarından Ağasar adlı derenin suları çıkar. Yeni ma-hallede Karaağaç başı ile Dimittepeye kadar uzanan yerde Belen sırtı yer alır. Bu uzantıda Çakmaklık Boğazı ve Zefilce boğazı yer alır. Ayrıca, Erkeksu, Üvezli Alan, Camış Düzü ve Aşağıki Alan gibi sağrı veya bel yörelerine rastlanır.
Yeşilyurt mahallesinden Sis Dağı istikametine doğru Bostan Çukuru adı verilen yöre yer alır. Su kaynakları bir hayli bol olan Bostan çukuru, Küçük ve Büyükdüz mevkilerinden Yeşilyurt mahallesi ile Gültepe mahallesinin içme suları temin edilir.Yeşilyurt mahallesi nispeten en sade yöredir.
Yörede suyu çok az olan akarsulara ırmak,suyu daha fazla olan akarsulara ise dere denilmektedir. Buna göre Taşdibi deresi,Kirazlık deresi,Baltanın deresi, Uzun-evi deresi, Saylıbuz ırmağı gibi bir çok akarsu,Ağasar deresini besler Akarsularda alabalık bulunur.1999 yılı yaz aylarında Tarım İl Müdürlüğünce dereler alabalık yav-ruları bırakılmıştır ve koruma altına alınmıştır. Arazinin yapısının sert-sağlam olması nedeniyle heyelan (göçük) görülmez.Ancak zaman zaman yol çalışmaları veya tarım arazilerinde küçük çaplı toprak kaymalarına rastlanır. 1994 yılında Geyikli Belediyesince İller bankasına yap-tırılan İmar planına göre jeolojik açıdan tehlikeli sahalar belirtilmiştir. Belediye yetkililerinin bu bölgeleri imara açmaması gerekir.
Dere yataklarından, akarsu kıyılarından özellikle sel sonrası kum temin edilir. 1936 yılında sel olmuş, köprüler yıkılmış, ağaçlar denize kadar sürüklenmiştir. Can kaybı olmamıştır. Yörede ciddi manada kum ocağı veya maden ocağı yoktur. inşaatlar için kum temini denizlerden ve kum işletmelerinden alınır.Kireçhane mevkiinde Cumhuriyetin ilk yıllarında ilkel olarak açık işletme metoduyla kireç ocakları işletilmiştir.Ulaşım, enerji, sermaye, pazarlama ve dağıtım sorunları halledi-lirse bu ocak rantabl (verimli) hale gelir. Ancak ocağın kapasitesi (rezerv miktarı) ölçümlerinin Maden Tetkik Arama Enstitüsünce yapılması gerekir. Olumlu sonuçlar alınabilirse yöre halkı için geçim kaynağı olabilir.
Yörede hakim toprak tipi, asitçe zengin toprak-lardır.Ancak kahverengi orman toprakları da vardır. Humus oranı az olup,toprak verimsizdir. Islah edilmesi gerekmektedir.
Bir yerin iklim özelliklerine o yerin bulunduğu enlem, karalar ve deniz durumu, yükseklik, yeryüzü bi-çimleri, bitki örtüsü etki yapar. Yörede tipik bir Kara-deniz iklimi görülmektedir.Aşırı sıcaklıklar Temmuz-Ağustos aylarında, aşırı soğuklarda Aralık–Şubat ay-arında görülür. Deniz-den kuzey gelen rüzgarlar soğuk, güneyden (kıble) esen rüzgarlar da sıcaklık getirir. Sıcak-arın etersizliği meyve-sebzelerin olgunlaşma devrelerini geciktirir ve üretim yetersizliğine neden olur.
Kışın, soğuk esen rüzgâr, karları dondururken; yollarda buzlanmalar olmaktadır. İlkbaharda ise ılık esen rüzgarlar karların erimesine yardımcı olur. Rüzgarın esiş yönü, mesken yapımında rol oynar.Şöyle ki; evlerin giriş kapısı kuzey yönde bırakılmaz. Bazı yıllarda şiddetli esen rüzgarların ağaçları kökünden söktükleri , ev daha ziyade
eklentilerini yıktıkları olmaktadır.
İlkbahar başları ve sonbahar başlarında çığ ve kırağı görülürken yaz mevsiminde dolu da yağdığı olur. Kar genelde kasım ayında yağmaya başlar. Yüksek kesimlerde kar yağışı 3-4m kadar kar olur. Yaylalarda bulunan evlerin bazen tamamen kar altında kaldığı da olur. Belde içerisinde 40-60 cm kadar kar yağar ve yollar bu yağışlar nedeniyle zaman zaman kapanır.Bazı yıllar 1m kar yağdığı da görülmüştür. Kar, 60-90 gün kadar yerde kalır. Yüksek kesimlerde ise 150-180 gün kadar yerde kalır.Kış mevsiminin uzaması,hayvan yeminin te-mininin zorlaştırmaktadır.
Toprak, Mart-Nisan aylarında Ekime hazırlanır. Bitkilerin yetiştirme devresi (Vejetasyon suresi) uzun sürer.(5-5,5 ay kadar) çimlenme çicek açma, sürgün verme ilk bir ay içerisinde görülür. Olgunlaşma süresi4-4,5 ay kadar sürer. Patates, Mısır, Fasulye, Kabak, Kara-lahana,Pazı, gibi tek yıllık bitkiler ekilirdikilir. Kızılağaç, çam, pelit(meşe), doruk(Ladin), garigen (göknar), kiraz, elma, armut, erik, ceviz v.b gibi çok yıllık ağaçlar yaygındır.
İnsan eliyle zaman zaman çay yetiştirmek için deneme bahçelerinde dikim yapılmıştır.Ancak bu dene-meler sonucunda iki defa uçkun alınabilmiştir.Yoğun sis dolayısıyla verim alınamamıştır.
Relikt (kalıntı) olduğunu tahmin ettiğimiz ”çıtırık” ağacının soyu tükenmek üzeredir.Bu ağacın gayet sert bir yapısı vardır. Trabzon’da Çimento fabrikasının kurulması ve Artvin-Murgul (Göktaş) bakır madeninin işletilmesi nedeniyle de neslinin tükenmesi arasında ilişki olduğu sanılmaktadır.
Alıntı:Geyikli Belediyesi web sitesi.
Bu Icerik1180 Defa Okunmustur.
|
